Er is waarschijnlijk geen generatie leerlingen geweest, die zoveel veranderingen heeft  meegemaakt als die van de jaren ’60.

In de jaren ’50 was er een schoolclub, die zich tooide met de naam ‘Cornelis Hoving’,  ter herinnering aan de leraar gymnastiek, die door de Duitse bezetters werd gefusilleerd vanwege zijn verzetshandelingen. De schoolclub had een echt bestuur, die eens per jaar een grote schoolavond organiseerde met een traditioneel toneelstuk, declamatie en uitvoering van klassieke muziek. De avonden werden geopend en gesloten met gebed. Het onderwijsverslag van 1952 spreekt over een bloeiend clubleven met tal van verschillende afdelingen schoolband, schoolkoor. Dit alles wijst volgens dit verslag op een gezonde sfeer.

Maar verandering zat al in de lucht.  In 1958 werd een voetbalwedstrijd georganiseerd tussen leraren en leerlingen. Een signaal dat de sfeer wat losser werd. De leraren wonnen met 3-2, maar..... het leerlingenelftal bestond voornamelijk uit leerlingen die niet konden voetballen!

De toenmende mondigheid van leerlingen wordt zichtbaar wanneer de eerste klassers in 1965 demonstrerren omdat ze niet mee mogen stemmen voor het schoolclubbestuur.

Ondertussen werd het moeilijker om leerlingen te vinden, die bestuurslid van de schoolclub wilden worden. Toch lukte het, ook in 1969 nog om een voltallig bestuur te presenteren.

Vanaf 1966 werden de grote schoolavonden gehouden in de nieuwe aula van de school. De avonden voor de onderbouw leverden geen problemen op, maar de oudere leerlingen wilden meer vrijheid bij hun feesten; ze willen na afloop dansen. Klassieke muziek en declamatie kregen geen aandacht meer.  "Naar mijn mening zal binnenkort het dansen na feestavonden niet meer te keren zijn", aldus de toenmalige rector de heer Algera. De schoolclub organiseerde in 1969 met hulp van de heer Rekker, docent muziek, grammofoonplatenconcerten in de aula. Daarvoor was toen redelijk veel belangstelling.

Toch bleef het kwakkelen met de ouderwetse schoolclub. In juni 1971 besloot deze zichzelf op te heffen.  In plaats daarvan waren er geregeld besprekingen tussen verschillende vertegenwoordigers van schoolleiding, personeelsleden met vertegenwoordigers van de leerlingen, maar van de kant van de leerlingen was er weinig belangstelling voor. Hoe ver ging hun roep om meer inspraak?  Was er toen al sprake van toenemende vrijblijvendheid?

In 1972 nam een aantal leerlingen onder leiding van de heer Rosman het initiatief om toch weer iets voor de schoolbevolking te organiseren. Zo verscheen er weer een schoolkrant, er kwamen dansavonden, droppings en sportdagen. Er werden in die periode door de school geen grote toneelvoorstellingen en concerten georganiseerd. In de plaats daarvan kregen leerlingen die concerten en toneelvoorstellingen elders willen bijwonen subsidie van de school.

.

Vanaf 1975 werd  telkens aan het begin van de nieuwe cursus een werkgroep school­activiteiten W.S.A.(werkgroep schoolactiviteiten) gevormd. De WSA nam de taak van de oude schoolclub over. De leden van de WSA kwamen uit alle klassen. Een van de docenten zou de WSA begeleiden. Deze groep organiseerde weer grote schoolavonden, maar die hadden een  geheel nieuwe stijl: met cabaret, moderne muziek en na afloop: dansen.

Jan Wilpshaar en Karl Rosman

Heeft u aanvullende informatie?

Deze website is altijd in ontwikkeling en nooit volledig. Kunt u dus meer vertellen over een foto of een fotoserie? Heeft u zelf beeldmateriaal beschikbaar dat u met ons wilt delen? Geef graag via onderstaand formulier uw informatie door!

Gaat het om één specifieke foto, omschrijf dan over welke foto het gaat. Vul ook uw contactgegevens in, zodat wij u kunnen benaderen bij aanvullende vragen. Alleen als u bij 'naamsvermelding' een vinkje zet voor toestemming, zullen wij eventueel uw naam vermelden in de presentatie. 

Heeft u beeldmateriaal, laat dit dan bij 'toelichting' weten zodat wij contact met u op kunnen nemen. 

× U heeft niet alle velden correct ingevoerd.